Dystocja barkowa

Materiał edukacyjny

Schemat postępowania HEL5PERR

H – HELP – ALL FOR HELP. Powstrzymać parcie pacjentki

E – EPISIOTOMY. Nie wykonujesz. Pomijasz ten krok starając się wykonywać wszystkie manewry w kroczu pacjentki tak delikatnie jak to tylko możliwe, aby zminimalizować urazy tkanek miękkich krocza.

L5 – LEGS FIVE. Pięciokrotne wykonujesz manewr Mc Robertsa (w trakcie trwającego skurczu macicy). Energicznie, ale nie brutalne wyprostowujesz i unosisz zgięte w stawach kolanowych nogi pacjentki w kierunku brzucha.

P – SUPRAPUBIC PRESSURE. Ucisk nadłonowy. W razie braku efektu poniższych manewrów wykonujesz pięciokrotne połączenie manewru Mc Robertsa z uciskiem nadłonowym. Czynności wykonujesz czasie trwania skurczu mięśnia macicy.

E – ENTER MANEUVERS. Rękoczyny wewnętrzne. Rękoczyn Rubina/Woodsa. Manewr ten polega na wprowadzeniu palców do pochwy i zastosowaniu nacisku na tylny bark płodu w celu jego przesunięcia i zmniejszenia wymiaru międzybarkowego, co może ułatwić jego urodzenie. 

1. Wprowadzasz dwa palce do pochwy. Lokalizujesz tylną powierzchnię tylnego barku płodu. Tylny bark płodu zlokalizowany jest bliżej kości krzyżowej pacjentki. 
2. Nacisk na bark: palce są umieszczane na tylnej powierzchni tylnego barku płodu, naciskasz na niego w kierunku klatki piersiowej. 
3. Efekt: naciskiem tym przesuwasz bark, zmniejszając jego wymiar i ułatwiając urodzenie. 

R – REMOVE THE POSTERIOR ARM. Uwolnienie tylnego barku płodu. Czyli tego, który znajduje się od strony kości krzyżowej pacjentki. Manewr DeLee/Pinarda. Manewr ten polega na odnalezieniu prawej kończyny górnej płodu. Zgięciu jej i zsunięciu wzdłuż klatki piersiowej płodu aż do jej urodzenia. Tym samym urodzony zostaje bark tylny. Zmniejsza to wymiar międzybarkowy płodu i umożliwia urodzenie barku przedniego – tego zlokalizowanego od strony spojenia łonowego pacjentki. 

1. Wprowadzasz dwa palce do pochwy od strony kości krzyżowej. Lokalizujesz kończynę górną prawą płodu.
2. Zginasz zlokalizowaną rączkę płodu w stawie łokciowym.
3. Tak zgiętą zsuwasz wzdłuż tułowia płodu aż do jej urodzenia wraz z barkiem.

R – ROLL THE PATIENT. Obróć pacjentkę. Ułożenie pacjentki w pozycji kolankowo-łokciowej powoduje zwiększenie ruchomości w stawach krzyżowo-biodrowych. Ułożenie to zwiększy przednio-tylny (prosty) wymiar płaszczyzny wchodu miednicy o 1 do 2 cm. Efekt ten może zwiększyć szanse na skuteczność manewrów wewnętrznych. Dlatego powtórz je w tym ułożeniu pacjentki.

---